اگر
عاشقی رسواگری باشد ، خواهم
که در عالم رسواترین رسوا شوم . . .
*
* * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * *
نه
بلبل خواهد ز بوستان ها جدائی / نه
گل دارد خیال بی وفائی
ولیکن چرخش چرخ
ستمگر / زند بر هم رسوم
آشنائی . . .
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* *
دفتر بغض مرا باز کنید که دلگیرم /
حدیث غم مرا بخوانید که از
گریه سرازیرم . . .
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
* * * * *
دوست دارم دوستم تو باشی / مریض باشم
پرستارم تو باشی !
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
زندگی اگر هزار بار
دیگر بود …
بار دیگر تو ،
بار دیگر تو ، بار دیگر تو . . .
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
بگذار بگریم چون
ابر در بهاران / کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران
هر
کس درد جدائی
چشیده باشد / داند که سخت باشد قطع امیدوارن . . .
*
* * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
سایه ها محصول پشت کردن
دیوار ها به آفتابند ، گستاخی دیوارها
را
تقلید نکنیم تا آفتابی
بمانیم . . .
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* *
تا کجای قصه
باید ز دلتنگی نوشت ؟ / تا به کی بازیچه بودن توی
دست سرنوشت
تا به کی با
ضربه های درد باید رام شد / یا فقط با گریه
های بی قرار آرام شد
بهر دیدار محبت
تا به کی در انتظار / خسته از
این زندگی با غصه های بی شمار . . .
*
* * * * * * * * * *
* * * * * * * * * * * * *
امشب شب آخریه که مزاحم دلت شدم /
خورشید فردا مال تو ببخش که عاشقت شدم . . .
*
* * * * * *
* * * * * * * * * * * * * * * * *
بر درت میآمدم هر شب مرا وا
میزدی / گفتمت نا مهربانی دم ز حاشا میزدی
دیدمت
یک شب به دریا خیره
بودی تا سحر / کاش دریای تو بودم دل به دریا میزدی . . .


جانم
ز فراق ، رنج بسیار کشید / با
رفتن تو همیشه آزار کشید
ما همسفر راه درازی بودیم / بین
من و تو زمانه دیوار کشید . . .
*
* * * * * * * * * * * * * *
* * * * * * * * *
آره من اونم که گفتم واسه چشم تو
دیوونم
آره من قول داده بودم تا تهش باهات
بمونم
ولی
پس دادی نگامو زیر رگبار غرورت
من فقط یه کم شکستم ، خوب نگام کنی
همونم . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
* *
برای
تو که هیچ وقت یاد نگرفتی بد باشی ، یه دنیا خوبی آرزو میکنم . . .
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دل رو زدم
به دریا زدم برات پیامی / فقط برای اینکه نگی که بی مرامی !
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
گفتی که
دنیا را پر از غم دوست داری پس مطمئن هستم مرا هم دوست داری
گفتی
نمی خواهی ببارم عشق ، اما شعر غریبی را که گفتم دوست داری . . .
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دریاچه دل
پاک و نجیبی دارد / بنگر که چه حالت غریبی دارد
آن موج که
سر به صخره ها میکوبد / با من چه شباهت عجیبی دارد . . .
*
* *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دوست داشته
باش و زندگی کن ، زمان همیشه از آن تو نیست . . .
*
* *
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
هر گاه قادر
به شمردن قطرات باران شدی ، خواهی دانست که چقدر دوستت دارم . . .
*
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
گناه
من
گناه بی گناهیست / تمام هستی ام غرق سیاهیست
به هر کس دل
دادم بی وفا شد / چو پابندش شدم از من جدا شد . . .
* * *
* * *
* * * * * * * * * * * * * * * * * *
هر رهگذری محرم
اسرار نگردد / صحرای نمکزار چمن زار نگردد
هر
جا که رسیدی
طرح رفاقت مکش ای دوست / هر بی سر و پا یار وفادار نگردد . . .