هر حقی یک مسؤولیت، هر فرصتی یک اجبار و هر مالکیتی یک وظیفه به همراه دارد.جان د راکلفر

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تا زمانی که توده مردم برای بهبود حال یکدیگر احساس مسؤولیت نکنند، عدالت اجتماعی تحقق نمی‌یابد. هلن کلر

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هیچ فرازی در برابر آدم های پاکباخته توان ایستادگی ندارد . ارد بزرگ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ما هنوز در زمان ماقبل تاریخ هستیم . زیرا تاریخ بشریت آن روز آغاز می شود که بشر از هم? رنجها و گرفتاریها نجات یابد . فتحی الرمکی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

آنان که نمی توانند خود را اداره کنند ‌ناچار از اطاعت دیگرانند. ویکتور هوگو

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

زندگی گره ای نیست که در جست و جوی گشودن آن باشیم. زندگی واقیتی است که باید آن را تجربه کرد . سورن کی یر کگارد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پرهیزگار باش که هرگز هیچ پرهیزگاری از درستی نمی میرد . غزالی طوسی

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دریاها نماد فروتنی هستند . در نهاد خود کوه هایی بلندتر از خشکی دارند ولی هیچ گاه آن را به رخ ما نمی کشند . ارد بزرگ

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هرگاه رابطه شما به خوبی پیش نمی رود ، هرگاه این رابطه دیوانگی شما و یارتان را پدید می آورد شادمان باشید ، زیرا آنچه در ناخود آگاه پنهان بوده اکنون به روشنایی و آگاهی آمده و فرصتی برای رهایی ایجاد شده است.  هر لحظه نسبت به آن لحظه دانا بوده، به ویژه متوجه حالات درونی خود باشید. اکهارت تول

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

انسان آزاد خلق شده است ولی در میان قیود به دنیا می آید . فیلر

"آلمانی" : زیاد عاقل بودن ، خیلی عاقلانه نیست
"آلمانی" : هرچه قفس تنگتر باشد آزادی شیرین تر است
"آلمانی" : احمق بودن در مکان مناسب از جمله هنر هاست
"اسپانیایی" : وقتی خانه ات سوخت ، خود را با آتش آن گرم کن
"اسپانیایی" : شاید یک شمع تمام دنیا را روشن نکند ، ولی راه را به ما نشان می دهد
"روسی" : گاو ممکن است سیاه باشد اما شیرش حتما سفید است
"روسی" : وقتی پول حرف می زند ، حقیقت سکوت می کند
"روسی" : در کنار سیب گندیده ، سیب سالم هم می گندد
"امریکائی" : حقیقت چماقی است که همه را به زمین زده و می کشد
"امریکائی" : وقتی با دوستانت دعوا می کنی تازه می فهمی که آنها چقدر از اسرارت با خبراند
"چینی" : بدون بالا رفتن از کوه بلندی آسمان را نمی توان درک کرد
"ایتالیایی" : جهان کتابی است عالی ، برای کسانی که خواندن بدانند
"ایتالیایی" : کسی که به انتظار زمان می نشیند مطمئنا آنرا از دست خواهد داد

اگر یک روز هیچ مشکلی سر راهم نبود ، میفهمم که راهم را اشتباه رفته ام . . .


وقتی از شادی به هوا میپری ، مواظب باش کسی
زمین رو از زیر پاهات نکشه


همیشه با کسی رفاقت کن و دوست باش
که وقتی دعوات شد زورت بهش برسه و بتونی بزنیش !!!


اگر کسی را دوست داری ، به او بگو ، زیرا قلبها معمولا با کلماتی که ناگفته می مانند ، می شکنند


سعی کن مثل خورشید زیاد نور ندی ، چون همه از نورت استفاده می کنن ولی اصلا نگات نمی کنن ، سعی کن مثل ستاره کم نور بدی تا همه تو خلوت شباشون دنبالت بگردن .


انسان بودن یعنی اینکه وقتی با کسی مشتاقانه کوهی رو بالا رفتی اما رو قله حس کردی که ازش بی نیاز شدی یادت نره که اون پایین چقدر بهش نیاز داشتی .


تبسم را نمیتوان خرید نه به گدائی ، نه به زور ستاند و نه دزدید . . .


حکایت ما آدم ها ، حکایت درخته ، درختی که به ساقه و ریشه هاش مینازه . . .


اگر باد بودم دنیا را با خود میبردم که بفهمه که ارزشی نداره . . .

من با تو چقدر ساده رفتم بر باد

تو نام مرا چه زود بردی از یاد



من حبه ی قند کوچکی بودم که
از دست تو در پیاله ی چای افتاد



مرا دید و نشناخت
این بود درد ...



من و تو

برای رسیدن به هم

هیچ چیزی کم نداریم

به غیر از

یک معجزه!




چه بسیار نگاه ها ...

  در جهان سرگردانند که در چشمی جای گیرند

 و چه بسیار فریادهایی که بر سنگ خاموش بوسه میزنند .





عشق من تو باش نه برای اینکه در این دنیای بزرگ تنها نباشم.تو باش تا در دنیای بزرگتنهاییم تنها ترین باشی



قلبم را در مجرای کهنه ای پنهان می کنم، در اتاقی که دریچه ایش نیست. از مهتابی به کوچه ی تاریک خم می شوم و به جای همه ی نومیدان می گریم...........!




صدای پای تو که می روی

و صدای پای مرگ که می آید...

دیگر چیزی را نمی شنوم !

(حسین پناهی)




دل بستن شبیه یه قصه ست

 با یکی بود شروع می شه و
 با یکی نبود پایان می گیره !



تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت ؟ / تا به کی بازیچه بودن توی دست سرنوشت

تا به کی با ضربه های درد باید رام شد / یا فقط با گریه های بی قرار آرام شد

بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار / خسته از این زندگی با غصه های بی شمارهمیشه سخت ترین سیلی را از کسی میخوری که روزی بهترین نوازشگرت بود . . .تمام چیزی که باید از زندگی آموخت ، تنها یک کلمه است

((میگذرد))



سهم هر کسی که باشی خوش به حال روزگارش، آخه پاییز و زمستونش میشه رنگ بهارش



بودنت یک جور نبودنت یک جور در این دنیای جور وا جور دوست دارم بد جور.



من تو را ای عشق از کف داده ام. هم خودم را هم تو را گم کرده ام . آن من عاشق ، من دیوانه ، من نمیدانم کجا گم کرده ام. من نشانی های خود را می دهم . یک نفر باید مرا پیدا کند . یک نفر باید که با طوفان عشق ، این برکه خشکیده را دریا کند /.دنیا روخیلى کوچیک مى بینم که بخوام بگم

یه دنیا دوست دارم!



آنچه که هستی هدیه ی خداوند به توست و آنچه که می شوی هدیه تو به خداوند است پس بی نظیر باش



ای مایه اصل شادمانی ، غم تو / خوش تر از حیات جاودانی ، غم تو

از حسن تو رازها به گوش دل من / گوید به زبان بی زبانی ، غم تو . . .



 بی تو گلشن چو زندونه به چشمم / گلستون آذر ستونه به چشمم

بی تو آرام و عمر زندگانی / همه خواب پریشونه به چشمم . . .



دور بودن از عزیزان مشکل است / امتحان با وفائی ، در جدائی حاصل است

گرچه من دورم ز پیشت ای رفیق/ دوریت دریا و یادت صاحل است . . .



ای از خدا رسیده ، ای که تمام عشقی / در چسم خالی من ، روح کلام عشقی . . .




نمیدانم گنجشک ها که شبیه هم هستند ، چه طور همدیگر و میشناسن

و نمیدانم چند نفر شبیه من هستند که تو دیگر مرا نمیشناسی . . .



سیل دریا دیده هرگز باز نمیگردد به جوی / نیست ممکن هرکه عاشق شد

مگر عاقل شود . . .



من اسیر واژه محبتم ، خالی از کینه دل و حسادتم

عاشق دست های با رفاقتم ، زندگی اینجوری داده عادتم . . .



روزم خوش است ، چراکه برای تو میخوانم

شبم خوش است ، چراکه برای من میخوانی

روزگارم خوش نیست ، چراکه باهم نمیخوانیم . . .




غمناک ترین ناله دلم ، بهانه دیدن توست ، تو بگو با دل بی قرارم چه کنم ؟




گریه کن ای ابرک من همچون ستاره بر زمین

روز میلاد مرا در شب بی صحر ببین . . .




عشق است در فال همه ، جز من که دارم واهمه . . .



در ان زمان که وفا قصه برف و تابستان است ، و صداقت گل نایابی است

به چه کسی باید گفت ، با تو خوشبخت ترین انسانم . . . ؟



کاش میشد همچو آواز خوش یک "دوره گرد"

زندگی را بار دیگر ، دوره کرد . . .



بعد تو دگر هستی ما پا نگرفت / بعد از تو کسی در دل ما جا نگرفت

در کلبه تنهائی خود پوسیدم / بعد از تو کسی سراغ ما را نگرفت . . .



به سکوت سرد مرداب قسم که تو نیلوفر چشمان منی

و دل خسته من میترسد که تو پژمرده شوی

که تو مرا به فراموشی شب ها سپری

که مبادا به دلم زنگ سیاهی بزنی

و به شب های امیدم تو تباهی بزنی




گر تو را با ما تعلق نیست ، مارا شوق هست

گر تو را بی ما صبوری هست ، ما را تاب نیست . . .




زندگی در گذر حادثه هاست ، گاه تلخ است و گهی شیرین است

دل ما در پس این تلخی و شیرینی هاست ، صاف و صادق بماند زیباست . . .



من غروب غم انگیز خورشید را زمانی دوست دارم که بدانم فردایش تو را میبینم . . .



دل من ترانه دارد ، غم عاشقانه دارد / به هوای روی ماهت ، همه شب بهانه دارد . . .



بازدلم یاد شما میکند یاد همان لطف وصفا میکند

این دل بی کینه همیشه تورا

برسر سجاده دعا می کند

گرچه درون دل ماجای توست

بازدلم یادشما میکند